" Yek Ta " just for who are unique"
دوباره این حس های بد اومده سراغم. هرچی ازشون فاصله میگیرم بهم نزدیکتر میشن... اماخیلی خوشحالم دوباره اومدم.خیلی وقت بود که نبودم.دلم تنگ شده بود!
شبی از پشت یک تنهایی نمناک و بارانی ، تو را با لهجه ی گلهای نیلوفر صدا کردم تمام شب برای باطراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم پس از یک جستجوی نقره ا ی در کوچه ها ی آبی احساس تو را از بین گلهایی که در تنهاییم رویید ، با حسرت جدا کردم و تو در پاسخ آبی ترین موج تمنای دلم گفتی دلم حیران و سرگردان چشمانی است رویایی و من تنها برای دیدن زیبایی آن چشم تو را در دشتی ازتنهایی و حسرت رها کردم همین بود آخر حرفت و من بعد از عبور تلخ و غمگینت حریم چشمهایم رابه روی اشکی از جنس غروب ساکت و نارنجی خورشید وا کردم نمیدانم چرا رفتی نمیدانم چرا، شاید خطا کردم و تو بی آنکه فکر غربت چشمان من باشی نمیدانم کجا، تا کی ، برای چه، ولی رفتی و بعد از رفتنت باران چه معصومانه میبارید و بعد از رفتنت یک قلب دریایی ترک برداشت وبعد از رفتنت رسم نوازش در غمی خاکستری گم شد وگنجشکی که هر روز از کنار پنجره با مهربانی دانه برمیداشت تمام بالهایش غرق در اندوه غربت شد و بعد از رفتن تو آسمان چشمایم خیس باران بود و بعد از رفتنت انگار کسی حس کرد من بی تو تمام هستی ام از دست خواهد رفت کسی حس کرد من بی تو هزاران بار در هرلحظه خواهم مرد و بعد از رفتنت دریا چه بغضی کرد کسی فهمید تو نام مرا از یادخواهی برد ومن با حالتی مابین اشک و حسرت و تردید نمیدانم چرا؟ شاید به رسم و عادت پروانگی ام باز برای شادی و خوشبختی باغ قشنگ آرزوهایت دعاکردم... ماه برایت آواز میخواند وقتی تنها میشوی وقتی ناتمام میمانی در رویاهایت وقتی چراغ های دنیا خاموش میشود وخیابان ، آغاز میشود ، پرسه های شبانه ، بی هدف و این گام های توست که بر سنگفرشهای این شهر قشنگ جا میماند روزگار می ایستد و تو را تماشا میکند تو قدم میزنی ،شب را تو قدم میزنی ، خیابان را تمام نمیشود دلتنگی تمام نمیشود شب شهر قشنگ شبهای بدی دارد این شهر قشنگ امتداد خیابانی ست که به هیچ جایی نمیرسد... _________________________________ پ.ن 1:سلام دوستای گلم. ایشالا سال نو و مخصوصا تعطیلات بهتون خوش گذشته باشه بااینکه میدونم خییییییییلی زود تموم شد! پ.ن2:از اونجایی که بعضیا خیلی تغییر کرده بودن معلوم بود سال جدیدخیلی بهشون ساخته!(مخاطب خاص!!) پ.ن3: امروز یکی از سخت ترین امتحانای سال رو دادم!! خیلی خوشالم!!! و جالبترین اتفاق هم ، لو رفتن یکی از همکلاسی های گرام!(که انگار توی عید خیلی بهش خوش گذشته بود) در مقابل مدیر و ناظم محترم مدرسه که اگه یه تار مو از زیر ابروها کم بشه کسری انضباط سر به فلک میکشه، چه برسه به....!!!
گفتی که به احترام دل ،باران باش باران شدم و به روی گل باریدم گفتی که ببوس روی نیلوفر را از عشق تو گونه های او بوسیدم گفتی که ستاره شو دلی روشن کن من هم چو گل ستاره ها تابیدم گفتی که برای باغ دل، پیچک باش بر یاسمن نگاه تو پیچیدم گفتی که برای لحظه ای دریا شو دریا شدم و تو را به ساحل دیدم گفتی که بیا و لحظه ای مجنون باش مجنون شدم و ز دوریت نالیدم گفتی که شکوفه کن به فصل پاییز گل دادم و با ترنمت روییدم گفتی که بیا و از وفایت بگذر از لهجه ی بی وفاییت رنجیدم گفتی که بهانه ات برایم کافیست معنای لطیف عشق را فهمیدم "مریم حیدرزاده" نه زمستانی باش تا بلرزانی نه تابستانی باش تا بسوزانی بهاری باش تا برویانی... "" سال نو مبارک "" **************************************** میخواهم در آغوش بگیری مرا حرم دستانت آرامم میکند ولی نمیتوانم بگویم ، این بار تو بیا این بار تو بگو : به وجودم نیاز داری این بار تو بخواه تا در آغوشت بگیرم آری ای لیلی من ، مجنونت خسته است، ناتوان تر از تو نای گفتن دوستت دارم ها را ندارم بیا ای لیلی من ، بیا ولی این بار نگذار من بگویم بگذار سحرگاه با گرمای وجود تو چشم بگشایم
این روزها انسان قیمت هر چیز رامیداند ولی ارزش هیچ چیز را نمیداند...
_دوست عزیزم ممنون بابت متن قشنگت! شب های تارمان را چگونه باید روشن کنیم و روزهای سردمان را با چه خورشیدی باید گرم نگاه داریم؟ این جا دیگر رد پاها هم بر خاک سرد نمی ماند، تا بار دیگر باز گردیم و ببینیم از کدام راه رفتیم و از کدام راه باید برویم. چه دشوار شده، زیستن در جهانی که آینه هایش موج دارد و ما را مواج نشان می دهد، سخت است. مادر آب هم نمی توانیم، چهره مان را بنگریم. این جا کسانی هستند که کارشان گل کردن آب هاست. گل کردن روشنایی ها، چشمه ها. به چه کسی می توان در این سرای بی کسی اعتماد کرد و نگریست و از او خواست که به چهره ما بنگرد و بگوید ما چه شکلی هستیم. این جا همه چهره ها خاموش اند و همه نگاه ها، بی سو. کسی را می خواهیم که به چهره ما بنگرد و لبخند بر لبان مان، با نگاه مهربانش بکارد و برای باغ دلمان بارانی باشد، بارانی بهاری، بارانی که جان مان را شکوفا می سازد و دل مان را روشن می گرداند. ما دل مان برای روشنایی های پایدار تنگ شده است.ما دل مان برای نسیم های بهاری و نوروزی تنگ شده، ما دل مان برای لحظه تولد خودمان تنگ شده است. ما دلمان بر ای لحظه زیبای شکفتن و روییدن تنگ شده است.اصولا دل ما تنگ شده است، این دل غم بار، گرفته است. ما این جا غریبیم،این بزرگ ترین اعتراف زندگی مان است.همه این را بر زبان آوردیم که ما این جا آن قدر غریبیم که واژه غریبی کفایت مان نمی کند و نمی خواهیم که در غربت بمانیم و در غربت بمیریم، که مرگ در غربت، یعنی پایان. ما می خواهیم به سرای دوست، راه یابیم و دل مان را، این ویرانه ی سوت و کور را آباد سازیم. همایون جامی
| قالب جدید وبلاگ پیچک دات نت |
چه رنجی است لذتها را تنها بردن و چه زشت است زیبایی ها را تنها دیدن و چه بدبختی آزتردهنده ای است تنها خوشبخت بودن! ____________________________ درخت دلتنگ تبـــــــــــــر شد وقتــــــــی پرنده ها سیم های برق را به شانه های درخت ترجیح دادند... ____________________________ من تو را دوست دارم و تو دیگری را و دیگری دیگری را و در این میان همه تنهاییم...! _______________________________ چه دشوار است به پایان همه ی راه های این جهان رسیدن! _______________________________ مردم اشتباهات کوچک خود را روی هم میریزند و از آن غولی میسازند که نامش تقدیر است _______________________________ اضطرابها همه زاده ی انتظارهاست... _______________________________ خوشبختی مثل یک توپ است وقتی در حرکت است به دنبالش می دویم و وقتی ایستاده است به آن لگد میزنیم _______________________________ انسان ،حتی انسانهای عادی میتوانند عشقهایی بیافرینند که انسان، حتی اسنانهای بزرگ نمیتوانند شایسته اش باشند. _______________________________ زندگی جستجوی نیمه ها در پی نیمه هاست.... _______________________________ تنها دو جاست که هرکسی خودش است، بستر مرگ و سلول زندان. _______________________________ رنج بزرگ انسان همیشه از تنهاییست. _______________________________ صمیمانه ترین نامه ها ،نامه هاییست که به هیچکس مینویسم. _______________________________ بعضیها آنقدر فقیر هستند که تنها چیزی که دارند پول است _______________________________ آدمها همچون کوه ها باهمند و تنهایند _______________________________ تو هرچه میخواهی باشی باش....اما آدم باش! _______________________________ چقدر روح مهتاج فرصت هاییست که درآن هیچکس نباشد... _______________________________ چقدر نشنیدنها و نشناختنها و نفهمیدنهاست که به این مردم آسایش و خوشبختی بخشیده است! _______________________________ ای نی بریده ی مطرود، تبعیدی غربت زمین، انسان! آگاه باش خدا از نادانی تو چه رنجی میکشد! _______________________________ حرف ها دارم اما ... بزنم یا نزنم ؟ با تو ام ! با تو ! خدایا! بزنم یا نزنم?
