" Yek Ta " just for who are unique"
این بار آمده ام تا بگویم شاید در این دنیای بی انتها و در این روزگار بی معنا کسی هست که لحظه ای دیدارتو، تمام دنیای اوست و لبخندت معنای زندگی اوست پس بخند، شاید در میان نگاه هایی که تو را احاطه کرده اند، چشمانی انتظارت را میکشند لحظه ی دیدار نزدیک است، با منِ دیوانه ام ، مستم... باز میلرزد دستم، باز گویی در جهان دیگری هستم... های! نخراشی به غفلت ،گونه ام را، تیغ! های! نپریشی صفای زلفکم را، دست! وآبرویم را نریزی، دل! ای نخورده ی مست ، لحظه ی دیدار نزدیک است...
نوشته شده در یکشنبه 22/8/90| ساعت
12:46 عصر| توسط zeinab| نظرات ( )
نوشته شده در سه شنبه 10/8/90| ساعت
9:13 عصر| توسط zeinab| نظرات ( )
| قالب جدید وبلاگ پیچک دات نت |
zeinab[21]
چه رنجی است لذتها را تنها بردن و چه زشت است زیبایی ها را تنها دیدن و چه بدبختی آزتردهنده ای است تنها خوشبخت بودن! ____________________________ درخت دلتنگ تبـــــــــــــر شد وقتــــــــی پرنده ها سیم های برق را به شانه های درخت ترجیح دادند... ____________________________ من تو را دوست دارم و تو دیگری را و دیگری دیگری را و در این میان همه تنهاییم...! _______________________________ چه دشوار است به پایان همه ی راه های این جهان رسیدن! _______________________________ مردم اشتباهات کوچک خود را روی هم میریزند و از آن غولی میسازند که نامش تقدیر است _______________________________ اضطرابها همه زاده ی انتظارهاست... _______________________________ خوشبختی مثل یک توپ است وقتی در حرکت است به دنبالش می دویم و وقتی ایستاده است به آن لگد میزنیم _______________________________ انسان ،حتی انسانهای عادی میتوانند عشقهایی بیافرینند که انسان، حتی اسنانهای بزرگ نمیتوانند شایسته اش باشند. _______________________________ زندگی جستجوی نیمه ها در پی نیمه هاست.... _______________________________ تنها دو جاست که هرکسی خودش است، بستر مرگ و سلول زندان. _______________________________ رنج بزرگ انسان همیشه از تنهاییست. _______________________________ صمیمانه ترین نامه ها ،نامه هاییست که به هیچکس مینویسم. _______________________________ بعضیها آنقدر فقیر هستند که تنها چیزی که دارند پول است _______________________________ آدمها همچون کوه ها باهمند و تنهایند _______________________________ تو هرچه میخواهی باشی باش....اما آدم باش! _______________________________ چقدر روح مهتاج فرصت هاییست که درآن هیچکس نباشد... _______________________________ چقدر نشنیدنها و نشناختنها و نفهمیدنهاست که به این مردم آسایش و خوشبختی بخشیده است! _______________________________ ای نی بریده ی مطرود، تبعیدی غربت زمین، انسان! آگاه باش خدا از نادانی تو چه رنجی میکشد! _______________________________ حرف ها دارم اما ... بزنم یا نزنم ؟ با تو ام ! با تو ! خدایا! بزنم یا نزنم?
چه رنجی است لذتها را تنها بردن و چه زشت است زیبایی ها را تنها دیدن و چه بدبختی آزتردهنده ای است تنها خوشبخت بودن! ____________________________ درخت دلتنگ تبـــــــــــــر شد وقتــــــــی پرنده ها سیم های برق را به شانه های درخت ترجیح دادند... ____________________________ من تو را دوست دارم و تو دیگری را و دیگری دیگری را و در این میان همه تنهاییم...! _______________________________ چه دشوار است به پایان همه ی راه های این جهان رسیدن! _______________________________ مردم اشتباهات کوچک خود را روی هم میریزند و از آن غولی میسازند که نامش تقدیر است _______________________________ اضطرابها همه زاده ی انتظارهاست... _______________________________ خوشبختی مثل یک توپ است وقتی در حرکت است به دنبالش می دویم و وقتی ایستاده است به آن لگد میزنیم _______________________________ انسان ،حتی انسانهای عادی میتوانند عشقهایی بیافرینند که انسان، حتی اسنانهای بزرگ نمیتوانند شایسته اش باشند. _______________________________ زندگی جستجوی نیمه ها در پی نیمه هاست.... _______________________________ تنها دو جاست که هرکسی خودش است، بستر مرگ و سلول زندان. _______________________________ رنج بزرگ انسان همیشه از تنهاییست. _______________________________ صمیمانه ترین نامه ها ،نامه هاییست که به هیچکس مینویسم. _______________________________ بعضیها آنقدر فقیر هستند که تنها چیزی که دارند پول است _______________________________ آدمها همچون کوه ها باهمند و تنهایند _______________________________ تو هرچه میخواهی باشی باش....اما آدم باش! _______________________________ چقدر روح مهتاج فرصت هاییست که درآن هیچکس نباشد... _______________________________ چقدر نشنیدنها و نشناختنها و نفهمیدنهاست که به این مردم آسایش و خوشبختی بخشیده است! _______________________________ ای نی بریده ی مطرود، تبعیدی غربت زمین، انسان! آگاه باش خدا از نادانی تو چه رنجی میکشد! _______________________________ حرف ها دارم اما ... بزنم یا نزنم ؟ با تو ام ! با تو ! خدایا! بزنم یا نزنم?
